Ο θηλασμός είναι ένας από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους διασφάλισης, της επιβίωσης και της υγείας του παιδιού με οφέλη και για τη μητέρα, καθώς υποστηρίζει επαρκώς την ανάπτυξη του μωρού, αλλά και την πρόληψη για χρόνια μη μεταδιδόμενα νοσήματα στη μητέρα.

Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (American Academy of Pediatrics) συνιστά τον αποκλειστικό θηλασμό για περίπου 6 μήνες και τη συνέχιση αυτού με την εισαγωγή συμπληρωματικών τροφών μέχρι το παιδί να γίνει 12 μηνών ή μεγαλύτερο.

Ο θηλασμός μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο εμφάνισης στη μητέρα, για καρκίνο του μαστού και των ωοθηκών, διαβήτη τύπου 2, υψηλής αρτηριακής πίεσης και καρδιαγγειακών παθήσεων, καθώς μελέτες δείχνουν πως είναι λιγότερο συχνή η εμφάνισή τους, μεταξύ των γυναικών που θηλάζουν.

Μια μεγάλη μετα-ανάλυση 47 μελετών από 30 χώρες, εξέτασε την επίδραση του θηλασμού στον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του μαστού, όπου φάνηκε ότι μπορούσε να μειώσει τον κίνδυνο κατά 4,3% για κάθε 12 μήνες θηλασμού.

Ο θηλασμός λειτουργεί προληπτικά για τον καρκίνο των ωοθηκών, ωστόσο απαιτείται περίοδος θηλασμού τουλάχιστον για ένα έτος.

Επίσης, φαίνεται να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 τόσο για τη μητέρα, όσο και για το παιδί.

Αν και δεν υπάρχουν πολλές μελέτες για τη συσχέτιση του θηλασμού και της υπέρτασης, είναι εμφανές ότι τόσο ο αριθμός των παιδιών που θηλάστηκαν, όσο και η μεγαλύτερη διάρκεια θηλασμού συσχετίστηκαν με χαμηλότερο κίνδυνο υπέρτασης κατά την εμμηνόπαυση, ενώ ο βαθμός παχυσαρκίας και η αντίσταση στην ινσουλίνη καθώς μετριάζονται από τον θηλασμό, αυξάνουν τη θετική συσχέτιση μεταξύ θηλασμού-υπέρτασης.

Επιπροσθέτως, σε πρόσφατη συστηματική ανασκόπηση και μετα-ανάλυση, σε 982.566 γυναίκες που είχαν θηλάσει, ο θηλασμός συσχετίστηκε με μειωμένο μητρικό κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

Είναι γεγονός πως τόσο η εγκυμοσύνη όσο και ο θηλασμός προκαλούν αλλαγές στο σώμα της γυναίκας και επιβάλλουν επιπλέον απαιτήσεις στο σώμα, όπου μερικές από αυτές μπορεί να επηρεάσουν τα οστά τους, το καλό είναι ότι οι περισσότερες γυναίκες δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα με τα οστά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού, αλλά ακόμα κι αν τα οστά τους επηρεαστούν κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, το πρόβλημα συχνά διορθώνεται εύκολα.

Τα «Δέκα βήματα για υγιή μητρικό θηλασμό» αποτελούν τη βάση της Πρωτοβουλίας του WHO/UNICEF για τη δημιουργία Νοσοκομείου, με φιλικές προϋποθέσεις προς τα βρέφη.

Δέκα βήματα για έναν επιτυχημένο θηλασμό

Κάθε εγκατάσταση που παρέχει υπηρεσίες μητρότητας και φροντίδας για νεογέννητα βρέφη θα πρέπει:

1. Να έχει μια γραπτή πολιτική θηλασμού, που να κοινοποιείται τακτικά σε όλο το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης.
2. Να εκπαιδεύετε όλο το προσωπικό υγειονομικής περίθαλψης, στις απαραίτητες δεξιότητες για την εφαρμογή αυτής της πολιτικής.
3. Να ενημερώνει όλες τις εγκύους για τα οφέλη και τη διαχείριση του θηλασμού.
4. Να βοηθάει τις μητέρες να ξεκινήσουν το θηλασμό μέσα σε μισή ώρα από τη γέννηση.
5. Να δείχνει στις μητέρες πώς να θηλάζουν και πώς να διατηρήσουν τη γαλουχία ακόμα κι αν πρέπει να αποχωριστούν από τα βρέφη τους.
6. Να μην δίνετε στα νεογέννητα βρέφη τροφή ή ποτό άλλο, εκτός από το μητρικό γάλα, εκτός εάν ενδείκνυται ιατρικά.
7. Να παροτρύνει και να επιτρέπει στις μητέρες και τα βρέφη να παραμένουν μαζί 24 ώρες την ημέρα.
8. Να ενθαρρύνετε ο θηλασμός, όποτε το επιθυμεί το βρέφος.
9. Να μην δίνονται τεχνητές θηλές ή πιπίλες στα βρέφη που θηλάζουν.
10. Να ενθαρρύνεται η δημιουργία ομάδων υποστήριξης του θηλασμού και να παραπέμπονται οι μητέρες σε αυτές μετά την έξοδό τους από το νοσοκομείο ή την κλινική.

Οι παραπάνω πληροφορίες έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστούν τις οδηγίες του θεράποντα ιατρού σας.

Βιβλιογραφία