Η βρώμη (Avena sativa) είναι ξεχωριστή μεταξύ των δημητριακών, καθώς διαθέτει πολλά θρεπτικά συστατικά που έχουν αξία για την ανθρώπινη υγεία.

Καλλιεργήθηκε αρκετές χιλιάδες χρόνια αργότερα από άλλα δημητριακά, όπως το σιτάρι και το κριθάρι. Επί του παρόντος (2022/2023) η παγκόσμια παραγωγή βρώμης είναι περίπου 25 εκατομμύρια τόνοι ετησίως, σε σύγκριση με 46,9 εκατομμύρια τόνους το 1961. Το 2022 ο Καναδάς ήταν ο δεύτερος παγκόσμιος παραγωγός βρώμης, μετά την Ευρωπαϊκή Ένωση, με παραγωγή βρώμης που ανέρχεται σε περίπου 4,6 εκατομμύρια τόνους.

Είναι μια σημαντική πηγή υδατανθράκων, φυτικών διαλυτών και αδιάλυτων ινών, φυτικής πρωτεΐνης (συνήθως 13–20%), λιπιδίων, φυσικών αντιοξειδωτικών (τοκοφερόλες, τοκοτριενόλες, στερόλες) διαφορετικών φαινολικών ενώσεων, βιταμινών και μετάλλων.

Η βρώμη, πλούσια σε θρεπτικά συστατικά περιέχει (συνδυασμό γραμμικών και μικτών, β- d-), ως κύριο τύπο διαλυτών ινών τη β-γλυκάνη και τα πολλαπλά στοιχεία που υποστηρίζουν τον ευεργετικό ρόλο των β-γλυκανών βρώμης, οδήγησε τον Οργανισμό Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA), να εγκρίνει τη χρήση ισχυρισμών υγείας σε προϊόντα βρώμης (εάν το τρόφιμο συνεισφέρει 0,75γρ. βήτα-γλυκάνης ανά μερίδα και στην κατανάλωση τουλάχιστον 3γρ. την ημέρα β-γλυκάνης για την μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακής νόσου.

Επιπροσθέτως τέσσερις ισχυρισμοί υγείας σχετικά με τις επιδράσεις των β-γλυκανών που υπάρχουν φυσικά ή προστίθενται σε τρόφιμα εγκρίνονται για χρήση στην ΕΕ:
δύο ισχυρισμοί του άρθρου 13.1 και δύο ισχυρισμοί του άρθρου 14.1(α).


Η διατροφική ανάλυση για τα 100 γραμμάρια ωμής βρώμης, φαίνεται στον παρακάτω πίνακα:

Πολλές μελέτες έχουν επικεντρωθεί, στα οφέλη που σχετίζονται από την κατανάλωση βρώμης και προϊόντων με βάση τη βρώμη, για την πρόληψη των ασθενειών και την προαγωγή της ανθρώπινης υγείας.

1. Μειώνει την ολική και την LDL χοληστερόλη (στο λεπτό έντερο), οι διαλυτές ίνες συνδέονται με τα μόρια της χοληστερόλης και εμποδίζουν την απορρόφησή τους. Τα μη επεξεργασμένα προϊόντα με βάση τη βρώμη είναι πιο αποτελεσματικά στη μείωση της χοληστερόλης σε σύγκριση με τα επεξεργασμένα προϊόντα βρώμης, ενώ μελέτες υποδεικνύουν, ότι για παρόμοια ποσότητα β-γλυκάνης από βρώμη, τα υγρά τρόφιμα είναι πιο αποτελεσματικά από τα στερεά ή ημιστερεά τρόφιμα.
   Εκτός από τη β-γλυκάνη, οι πρωτεΐνες και τα λιπίδια στη βρώμη συμβάλλουν επίσης στη μείωση της χοληστερόλης, καθώς είναι μια καλή πηγή διαιτητικών λιπών, με την περιεκτικότητα σε λιπίδια στα πλιγούρια βρώμης να κυμαίνεται από 5 – 9% και να είναι η υψηλότερη μεταξύ των δημητριακών.
2. Η αθηροσκλήρωση είναι η διαδικασία, συσσώρευσης λιπαρών υλών και δημιουργίας πλακών που εναποτίθενται στα εσωτερικά τοιχώματα των αρτηριών. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει πολλαπλασιασμός των λείων μυϊκών κυττάρων και μειωμένη παραγωγή μονοξειδίου του αζώτου. Πολλές μελέτες έχουν δείξει τον ευεργετικό ρόλο της βρώμης στην πρόληψη της αθηροσκλήρωσης, με πρόσφατα ευρήματα να υποδεικνύουν το αντι-αθηροσκληρωτικό δυναμικό των ινών βρώμης μέσω της ενεργοποίησης συγκεκριμένης οδού και μέσω της βελτίωσης του μεταβολισμού των λιπιδίων.
3. Ρυθμίζει το Διαβήτη τύπου 2 καθώς επηρεάζει τη γλυκαιμική απόκριση καθυστερώντας την πέψη του αμύλου, ενώ με βάση επιστημονικά ευρήματα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ενέκρινε έναν ισχυρισμό υγείας, σχετικά με την κατανάλωση 4γρ. για κάθε 30γρ. υδατανθράκων ανά γεύμα, β-γλυκάνης από βρώμη και την μείωση της μεταγευματικής γλυκαιμίας. Η βρώμη κομμένη σε χάλυβα και η βρώμη σε μεγάλες νιφάδες έχουν χαμηλό γλυκαιμικό δείκτη (ΓΔ), το μούσλι και η γκρανόλα έχουν μεσαίες τιμές ΓΔ, ενώ η βρώμη που υποβάλλεται σε περαιτέρω επεξεργασία, ώστε να μαγειρεύεται γρήγορα, η στιγμιαία βρώμη και το γάλα βρώμης έχουν υψηλότερες τιμές ΓΔ.
4. Συνηγορεί στην απώλεια βάρους, καθώς μελέτες υποδεικνύουν ότι η πρόσληψη διαιτητικών ινών και δημητριακών ολικής αλέσεως, μεσολαβούν στην απώλεια σωματικού βάρους, ενώ η κατανάλωση προϊόντων βρώμης με υψηλή περιεκτικότητα σε β-γλυκάνη δίνει μια αίσθηση κορεσμού και διάτασης του στομάχου, η οποία μειώνει την πείνα.
   Λόγω του ιξώδους και την υψηλή συγκράτηση υγρού, καθυστερείται η γαστρική κένωση, η οποία με την σειρά της αναστέλλει την πρόσληψη τροφής, μειώνοντας έτσι τη θερμιδική πρόσληψη και κατ` επέκταση το σωματικό βάρος, το σωματικό λίπος, τον δείκτη μάζας σώματος (ΔΜΣ) και την κεντρική παχυσαρκία.
   Επιπλέον, η β-γλυκάνη της βρώμης, ενεργοποιεί τον υποθαλαμικό άξονα του εντέρου, ο οποίος αυξάνει τον κορεσμό.
5. H κατανάλωση βρώμης στα άτομα που έχουν δυσανεξία στη γλουτένη (κοιλιοκάκη), φαίνεται να είναι καλά ανεκτή. Η γλουτένη είναι μια πρωτεΐνη που βρίσκεται σε δημητριακά όπως το σιτάρι, το κριθάρι, η σίκαλη και σε δημητριακά εμπλουτισμένα με γλουταμίνη και προλίνη, που όμως δεν μπορούν να αφομοιωθούν σωστά από το ανώτερο γαστρεντερικό σωλήνα και μπορούν να βλάψουν τον βλεννογόνο του λεπτού εντέρου και ως εκ τούτου η τήρηση μιας δίαιτας χωρίς γλουτένη φαίνεται να είναι η καλύτερη θεραπεία για τη νόσο της κοιλιοκάκης. Ο κανονισμός της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αριθ. 41/2009, της 20ης Ιανουαρίου 2009 αναφέρει ότι η βρώμη μπορεί να συμπεριληφθεί στη διατροφή ατόμων με δυσανεξία στη γλουτένη. Ωστόσο, η βρώμη που χρησιμοποιείται σε αυτού του τύπου τη δίαιτα, θα πρέπει να παράγεται, να παρασκευάζεται και/ή να υποβάλλεται σε επεξεργασία με προσοχή, ώστε να αποφευχθεί η μόλυνση από άλλα δημητριακά που περιέχουν γλουτένη, όπως το σιτάρι, η σίκαλη και το κριθάρι. Η προσθήκη βρώμης στη διατροφή των ενηλίκων, με κοιλιοκάκη, επιτρέπεται μόνο μετά την εξαφάνιση των συμπτωμάτων της νόσου, καθώς και αφού ομαλοποιηθούν οι ορολογικές παράμετροι, επειδή υπάρχει μια πιθανότητα ευαισθησίας στη βρώμη. Ωστόσο, συνιστάται η συμπερίληψη της βρώμης στη διατροφή των ασθενών με κοιλιοκάκη, επειδή μπορεί να αυξήσει την ποικιλομορφία της και να παρέχει μια καλή πηγή διαιτητικών ινών, βιταμινών και μετάλλων.
6. Αρκετές μελέτες έχουν επισημάνει τη θετική συσχέτιση των βιολογικά ενεργών ενώσεων στη βρώμη και τη μείωση του καρκίνου. Η αντικαρκινική δράση και η πρόληψη του καρκίνου από τη β-γλυκάνη της βρώμης, παρατηρήθηκαν έναντι των καρκινικών κυττάρων του δέρματος, του επιθηλιακού καρκίνου του πνεύμονα, καθώς διαπιστώθηκε ότι η β-γλυκάνη της βρώμης ήταν κυτταροτοξική και προκάλεσε οξειδωτικό στρες στα καρκινικά κύτταρα του πνεύμονα, σε σύγκριση με τα φυσιολογικά κύτταρα και του καρκίνου του παχέος εντέρου καθώς, τόσο η διαλυτή όσο και η αδιάλυτη βήτα-γλυκάνη αποδείχθηκε ότι μειώνουν τα επίπεδα χολικού οξέος στα κόπρανα, παράγουν SCFAs και βοηθούν στην απόπτωση των προκαρκινικών κυττάρων.
7. Ο όρος ανοσορύθμιση αναφέρεται σε μία διαδικασία που φέρνει την ανοσολογική απόκριση στο επιθυμητό επίπεδο για την ανθρώπινη υγεία. Η β-γλυκάνη της βρώμης διεγείρει την παραγωγή κυτοκινών, με αποτέλεσμα να επιφέρει υψηλότερα επίπεδα στο ανοσοποιητικό σύστημα.
8. Η οξείδωση είναι μια χημική αντίδραση που παράγει ελεύθερες ρίζες, με αποτέλεσμα να βλάπτονται τα κύτταρα του ανθρώπινου οργανισμού. Τα αντιοξειδωτικά είναι η ένωση που απομακρύνει αυτές τις ελεύθερες ρίζες, μειώνοντας έτσι το οξειδωτικό στρες. Η βρώμη είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, όπως βιταμίνη Ε (τοκοφερόλες, τοκοτριενόλες, στερόλες), φυτικό οξύ, φαινολικές ενώσεις, φλαβονοειδή, στερόλες και αβενθραμίδες (ομάδα διφαινολικών οξέων που βρίσκονται μόνο στη βρώμη), τα οποία βοηθούν στην πρόληψη της πρόωρης γήρανσης, των χρόνιων ασθενειών, του καρκίνου, των καρδιαγγειακών νοσημάτων και των εγκεφαλικών.
9. Η μικροχλωρίδα του εντέρου είναι σημαντική για την γαστρεντερική υγεία, διαθέτει μοναδικά φυτοχημικά, όπως υψηλά λιπίδια και φαινολικά, τα οποία παίζουν σημαντικό ρόλο στην υγεία του εντέρου.
   Η β-γλυκάνη της βρώμης παράγει λιπαρά οξέα βραχείας αλύσου (SCFA), κυρίως προπιονικό, τα οποία είτε απορροφώνται πίσω στην κυκλοφορία, επηρεάζοντας έτσι τη ρύθμιση του μεταβολισμού, είτε χρησιμοποιούνται από άλλα μικρόβια, αναστέλλοντας επιβλαβή ένζυμα στο έντερο.
   Επιπλέον το ανθεκτικό άμυλο, μια από τις λειτουργικές διαιτητικές ίνες της βρώμης, επίσης έχει δείξει ευεργετικά αποτελέσματα στην υγεία του εντέρου, και πιο συγκεκριμένα το παχύ μέγεθος των νιφάδων βρώμης φάνηκε, να αυξάνει την παραγωγή βουτυρικού σε σύγκριση με τις λεπτές νιφάδες.
   Επιπροσθέτως οι αβενανθραμίδες από την ανεπεξέργαστη βρώμη, χρησιμοποιούνται αποτελεσματικά από τη μικροχλωρίδα του εντέρου, παράγοντας βιοενεργούς μεταβολίτες, αναστέλλοντας την παχυσαρκία, ρυθμίζοντας την εντερική μικροχλωρίδα και μειώνοντας την ανάπτυξη επιβλαβών μικροβίων.
10. Οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες της βρώμης έχουν παρατηρηθεί σε πολλές μελέτες, καθώς τόσο η υψηλού όσο και χαμηλού μοριακού βάρους, έδειξε να έχουν αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα σε χρόνια εντερίτιδα από λιποπολυσακχαρίτες (ενδοτοξίνες).
    Η β-γλυκάνη της βρώμης έδειξε προστατευτική δράση έναντι της ελκώδους κολίτιδας, μειώνοντας τον δείκτη δραστηριότητας της νόσου και τη βλάβη στον ιστό του παχέος εντέρου.
11. Η βρώμη παρουσιάζει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση, όταν δοκιμάστηκε σε παθογόνα που μεταδίδονται από τα τρόφιμα όπως το E. coli, η Salmonella typhi και ο Staphylococcus aureus και αναστέλλει τη δράση από διάφορα παθογόνα που μεταδίδονται από το έδαφος
12. Η β-γλυκάνη της βρώμης είναι γνωστή για τις καταπραϋντικές, ενυδατικές και προληπτικές ιδιότητες και γι` αυτό και χρησιμοποιείται σε πολλά καλλυντικά και προϊόντα προσωπικής φροντίδας, καθώς φαίνεται ότι μειώνει σημαντικά το βάθος των ρυτίδων και την τραχύτητα του δέρματος, ενώ σε κλινική δοκιμή που έγινε σε ασθενείς με οξεία εγκαύματα έδειξε εμφάνισαν λιγότερο κνησμό και χρησιμοποιήθηκαν σημαντικά λιγότερα αντιισταμινικά όταν χρησιμοποιούσαν προιόν με 5% κολλοειδές από πλιγούρι βρώμης. Το κολλοειδές (ομογενές μίγμα που περιέχει μικροσκοπικά σωματίδια μιας ουσίας, ομοιόμορφα διασκορπισμένα μέσα σε μια άλλη και που παραμένουν μη αναμίξιμα), που δημιουργείται από το πλιγούρι βρώμης έχει επίσης βρεθεί ότι είναι ευεργετικό στη θεραπεία της ψωρίασης και της ατοπικής δερματίτιδας.



Από τα παραπάνω γίνεται προφανές ότι η βρώμη μπορεί να είναι μια από τις πιο υποσχόμενες λειτουργικές τροφές του μέλλοντος, με πολλαπλά ευεργετικά οφέλη για την ανθρώπινη υγεία. Οι θετικές επιδράσεις της συνδέονται κυρίως, με την περιεκτικότητά της σε β-γλυκάνη, σε βιοδραστικές ενώσεις και στις στεροειδείς σαπωνίνες (φυσικές γλυκοσιδικές ενώσεις αμφίφυλου χαρακτήρα), ενώ μελέτες υποδεικνύουν ότι εξαρτώνται από το βαθμό και τον τρόπο επεξεργασίας της.
Εφόσον δεν υπάρχουν λόγοι υγείας που να αποκλείουν την κατανάλωσή της, ενημερωθείτε από τον διαιτολόγο σας, ώστε να την εντάξετε στο διαιτολόγιο σας.

Οι παραπάνω πληροφορίες έχουν καθαρά ενημερωτικό χαρακτήρα και δεν αντικαθιστούν τις οδηγίες του θεράποντα ιατρού σας.






Βιβλιογραφία




1. Butt, M.S., Tahir-Nadeem, M., Khan, M.K.I., Shabir, R. and Butt, M.S., 2008. Oat: unique among the cereals. European Journal of Nutrition. Vol.47, pp. 68-79
2. Murphy, J.P. and Hoffman, L.A., 1992. The origin, history, and production of oat. Oat Science and Technology. Vol. 33, pp. 1-28
3. https://www.statista.com/statistics/1073536/production-of-oats-worldwide/#:~:text=In%202021%2F2022%2C%20the%20global,approximately%2022.7%20million%20metric%20tons
4. Stewart, D. and McDougall, G., 2014. Oat agriculture, cultivation and breeding targets: implications for human nutrition and health. British Journal of Nutrition. Vol. 112, no. S2, pp. S50-S57. [Online]. [Cited: 10 August 2023]. Available from: https://www.cambridge.org/core/journals/british-journal-of-nutrition/article/oat-agriculture-cultivation-and-breeding-targets-implications-for-human-nutrition-and-health/F0596116E688E2DA41551C0141A592BA
5. https://www.statista.com/statistics/1073550/global-leading-oats-producers/
6. Joyce, S.A., Kamil, A., Fleige, L. and Gahan, C.G., 2019. The cholesterol-lowering effect of oats and oat beta glucan: modes of action and potential role of bile acids and the microbiome. Frontiers in Nutrition. Vol. 6, p. 171. [Online]. [Cited: 10 August 2023]. Available from: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fnut.2019.00171/full?utm_content=buffer369a2&utm_medium=social&utm_source=facebook.com&utm_campaign=buffer
7. Mathews, R., Kamil, A. and Chu, Y., 2020. Global review of heart health claims for oat beta-glucan products. Nutrition Reviews Vol. 78, Suppl. 1, pp. 78-97. [Online]. [Cited: 10 August 2023]. Available from: https://academic.oup.com/nutritionreviews/article/78/Supplement_1/78/5877743
8. FDA, U. and Food and Drug Administration, 2018. CFR-code of federal regulations Title 21. US Food and Drug Administration: Washington, DC, USA
9. Whitehead, A., Beck, E.J., Tosh, S. and Wolever, T.M., 2014. Cholesterol-lowering effects of oat β-glucan: a meta-analysis of randomized controlled trials. The American Journal of Clinical Nutrition. Vol. 100, no. 6, pp. 1413-1421
10. EFSA Panel on Dietetic Products, Nutrition and Allergies (NDA) Scientific Opinion on the Substantiation of Health Claims Related to Be-ta-glucans from Oats and Barley and Maintenance of Normal Blood LDL-cholesterol Concentrations (ID 1236, 1299), Increase in Satiety Leading to a Reduction in Energy Intake (ID 851, 852), Reduction of Post-prandial Glycaemic Responses (ID 821, 824), and “Digestive Function”(ID 850) Pursuant to Article 13 (1) of Regulation (EC) No 1924. EFSA Journal. Vol. 2011, no. 9, pp. 2207. [Online]. [Cited: 11 August 2023]. Available from: https://www.efsa.europa.eu/en/efsajournal/pub/2207
11. STATES DEPARTMENT OF AGRICULTURE, 2019. Bulgur cooked. [Online]. [Cited: 13 August 2023]. Available from: https://fdc.nal.usda.gov/fdc-app.html#/food-details/1101825/nutrients
12. Paudel, D., Dhungana, B., Caffe, M. and Krishnan, P., 2021. A review of health-beneficial properties of oats. Foods. Vol. 10, no. 11, p. 2591. [Online]. [Cited: 14 August 2023]. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC8625765/
13. Sushytskyi, L., Synytsya, A., Čopíková, J., Lukáč, P., Rajsiglová, L., Tenti, P. and Vannucci, L.E., 2023. Perspectives in the Application of High, Medium, and Low Molecular Weight Oat β-d-Glucans in Dietary Nutrition and Food Technology—A Short Overview. Foods. Vol. 12, no. 6, p. 1121. [Online]. [Cited: 14 August 2023]. Available from: https://www.mdpi.com/2304-8158/12/6/1121
14. Akbar, A. and Shreenath, A.P., 2020. High fiber diet. [Online]. [Cited: 16 August 2023]. Available from: https://www.ncbi.nlm.nih.gov/books/NBK559033/
15. Rasane, P., Jha, A., Sabikhi, L., Kumar, A. and Unnikrishnan, V.S., 2013. Nutritional advantages of oats and opportunities for its processing as value added foods-a review. Journal of food Science and Technology Vol. 52, no. 2015, pp. 662-675
16. Nie, L., Wise, M.L., Peterson, D.M. and Meydani, M., 2006. Avenanthramide, a polyphenol from oats, inhibits vascular smooth muscle cell proliferation and enhances nitric oxide production. Atherosclerosis. Vol. 186, no. 2, pp. 260-266. [Online]. [Cited: 16 August 2023]. Available from: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0021915005004788
17. Han, S., Zhang, R., Gao, H., Yang, J., Zhang, W. and Qin, L., 2019. Oat fiber inhibits atherosclerotic progression through improving lipid metabolism in ApoE−/− mice. Journal of Functional Foods. Vol. 56, pp. 14-20. [Online]. [Cited: 16 August 2023]. Available from: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1756464619301185
18. Bozbulut, R. and Sanlier, N., 2019. Promising effects of β-glucans on glyceamic control in diabetes. Trends in Food Science & Technology. Vol. 83, pp.159-166. [Online]. [Cited: 17 August 2023]. Available from: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S0924224418307489
19. Rebello, C.J., O’Neil, C.E. and Greenway, F.L., 2016. Dietary fiber and satiety: the effects of oats on satiety. Nutrition Reviews. Vol. 74, no. 2, pp. 131-147. [Online]. [Cited: 17 August 2023]. Available from: https://academic.oup.com/nutritionreviews/article/74/2/131/1924832
20. O’Neil, C.E., Nicklas, T.A., Fulgoni III, V.L. and DiRienzo, M.A., 2015. Cooked oatmeal consumption is associated with better diet quality, better nutrient intakes, and reduced risk for central adiposity and obesity in children 2–18 years: NHANES 2001–2010. Food & Nutrition Research. Vol. 59, no. 1, p. 26673.. [Online]. [Cited: 17 August 2023]. Available from: https://www.tandfonline.com/doi/full/10.3402/fnr.v59.26673
21. Martínez-Villaluenga, C. and Peñas, E., 2017. Health benefits of oat: Current evidence and molecular mechanisms. Current Opinion in Food Science. Vol. 14, pp. 26-31. [Online]. [Cited: 17 August 2023]. Available from: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S2214799317300073
22. Green P.H., Cellier C., 2007. Celiac disease. New England Journal of Medicine. Vol. 357, pp. 1731-1743
23. Schuppan, D., Junker, Y. and Barisani, D., 2009. Celiac disease: from pathogenesis to novel therapies. Gastroenterology. Vol. 137, no. 6, pp. 1912-1933
24. Vassiliou A. Commission Regulation (EC) No. 41/2009 of 20 January 2009 Concerning the Composition and Labelling of Foodstuffs Suitable for People Intolerant to Gluten. Official Journal of the European Union. Vol. 21, p. L16
25. Spector Cohen, I., Day, A.S. and Shaoul, R., 2019. To be oats or not to be? An update on the ongoing debate on oats for patients with celiac disease. Frontiers in Pediatrics. Vol. 7, p. 384. [Online]. [Cited: 17 August 2023]. Available from: https://www.frontiersin.org/articles/10.3389/fped.2019.00384/full
26. Moore, M.M., Schober, T.J., Dockery, P. and Arendt, E.K., 2004. Textural comparisons of gluten‐free and wheat‐based doughs, batters, and breads. Cereal Chemistry. Vol. 81, no. 5, pp. 567-575
27. Choromanska, A., Kulbacka, J., Rembialkowska, N., Pilat, J., Oledzki, R., Harasym, J. and Saczko, J., 2015. Anticancer properties of low molecular weight oat beta-glucan–An in vitro study. International Journal of Biological Macromolecules. Vol. 80, pp. 23-28
28. Choromanska, A., Kulbacka, J., Harasym, J., Oledzki, R., Szewczyk, A. and Saczko, J., 2018. High-and low-molecular weight oat beta-glucan reveals antitumor activity in human epithelial lung cancer. Pathology & Oncology Research. Vol. 24, pp. 583-592. [Online]. [Cited: 17 August 2023]. Available from: https://link.springer.com/article/10.1007/S12253-017-0278-3
29. Shen, R.L., Wang, Z., Dong, J.L., Xiang, Q.S. and Liu, Y.Q., 2016. Effects of oat soluble and insoluble β-glucan on 1, 2-dimethylhydrazine-induced early colon carcinogenesis in mice. Food and Agricultural Immunology. Vol. 27, no. 5, pp. 657-666. [Online]. [Cited: 17 August 2023]. Available from: https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/09540105.2016.1148664
30. Suchecka, D., Błaszczyk, K., Harasym, J., Gudej, S., Wilczak, J. and Gromadzka-Ostrowska, J., 2017. Impact of purified oat 1-3, 1-4-β-d-glucan of different molecular weight on alleviation of inflammation parameters during gastritis. Journal of Functional Foods. Vol. 28, pp. 11-18
31. Wilczak, J., Błaszczyk, K., Kamola, D., Gajewska, M., Harasym, J.P., Jałosińska, M., Gudej, S., Suchecka, D., Oczkowski, M. and Gromadzka-Ostrowska, J., 2015. The effect of low or high molecular weight oat beta-glucans on the inflammatory and oxidative stress status in the colon of rats with LPS-induced enteritis. Food & Function. Vol. 6, no. 2, pp. 590-603
32. Valeur, J., Puaschitz, N.G., Midtvedt, T. and Berstad, A., 2016. Oatmeal porridge: impact on microflora-associated characteristics in healthy subjects. British Journal of Nutrition. Vol. 115, no. 1, pp. 62-67. [Online]. [Cited: 18 August 2023]. Available from: https://www.cambridge.org/core/journals/british-journal-of-nutrition/article/oatmeal-porridge-impact-on-microfloraassociated-characteristics-in-healthy-subjects/A7C636D546A7389C31D0A9CBE946E88F
33. Myhrstad, M.C., Tunsjø, H., Charnock, C. and Telle-Hansen, V.H., 2020. Dietary fiber, gut microbiota, and metabolic regulation—Current status in human randomized trials. Nutrients. Vol. 12, no. 3, p. 859. [Online]. [Cited: 18 August 2023]. Available from: https://www.mdpi.com/2072-6643/12/3/859
34. Connolly, M.L., Lovegrove, J.A. and Tuohy, K.M., 2010. In vitro evaluation of the microbiota modulation abilities of different sized whole oat grain flakes. Anaerobe. Vol. 16, no. 5, pp. 483-488
35. Zhang, Y., Ni, T., Zhang, D., Liu, H., Wang, J. and Sun, B., 2020. Consumption of avenanthramides extracted from oats reduces weight gain, oxidative stress, inflammation and regulates intestinal microflora in high fat diet-induced mice. Journal of Functional Foods. Vol. 65, p. 103774. [Online]. [Cited: 18 August 2023]. Available from: https://www.sciencedirect.com/science/article/pii/S175646461930698X
36. Suchecka, D., Harasym, J.P., Wilczak, J., Gajewska, M., Oczkowski, M., Gudej, S., Błaszczyk, K., Kamola, D., Filip, R. and Gromadzka-Ostrowska, J., 2015. Antioxidative and anti-inflammatory effects of high beta-glucan concentration purified aqueous extract from oat in experimental model of LPS-induced chronic enteritis. Journal of Functional Foods. Vol. 14, pp. 244-254. [Online]. [Cited: 18 August 2023]. Available from: https://www.sciencedirect.com/science/article/abs/pii/S1756464614003983
37. Liu, B., Lin, Q., Yang, T., Zeng, L., Shi, L., Chen, Y. and Luo, F., 2015. Oat β-glucan ameliorates dextran sulfate sodium (DSS)-induced ulcerative colitis in mice. Food & Function. Vol. 6, no. 11, pp. 3454-3463
38. Alrahmany, R., Avis, T.J. and Tsopmo, A., 2013. Treatment of oat bran with carbohydrases increases soluble phenolic acid content and influences antioxidant and antimicrobial activities. Food Research International. Vol. 52, no. 2, pp. 568-574. Yun, C.H., Estrada, A., Van Kessel, A., Park, B.C. and Laarveld, B., 2003. β-Glucan, extracted from oat, enhances disease resistance against bacterial and parasitic infections. FEMS Immunology & Medical Microbiology. Vol. 35, no. 1, pp. 67-75. [Online]. [Cited: 18 August 2023]. Available from: https://academic.oup.com/femspd/article/35/1/67/529284
39. Du, B., Bian, Z. and Xu, B., 2014. Skin health promotion effects of natural beta‐glucan derived from cereals and microorganisms: a review. Phytotherapy Research. Vol. 28, no. 2, pp. 159-166
40. Pillai, R., Redmond, M. and Röding, J., 2005. Anti‐wrinkle therapy: Significant new findings in the non‐invasive cosmetic treatment of skin wrinkles with beta‐glucan. International Journal of Cosmetic Science. Vol. 27, no. 5, pp. 292-292
41. Matheson, J.D., Clayton, J. and Muller, M.J., 2001. The reduction of itch during burn wound healing. The Journal of Burn Care & Rehabilitation. Vol. 22, no. 1, pp. 76-81
42. Pazyar, N., Yaghoobi, R., Kazerouni, A. and Feily, A., 2012. Oatmeal in dermatology: a brief review. Indian Journal of Dermatology, Venereology and Leprology. Vol. 78, p. 142. [Online]. [Cited: 23 August 2023]. Available from: https://ijdvl.com/oatmeal-in-dermatology-a-brief-review/


Βιβλιογραφία